PAYLAS

PAYLAS

Aşağıda fotoğraflarını videosunu izleyeceğiniz Riusuke Fukahori isimli Japon sanatçı çizdiği objeleri katman katan oluşturuyor. Obje olarak genelde Japon balıklarını kullanıyor. Saydamlık ve 3D gerçekçilik katmak için katmanlar arasına reçine döküyor. Ve bu muhteşem görüntüler ortaya çıkıyor.
Sanatın icra edilme mantığı 3D programlar ile nesne oluşturma mantığı ile aynı.

VİDEO

PAYLAS

Sanna Dullaway tarafından renklendirilen klasik, tarihe geçmiş resimler. Sol tarafta yada ilk resimler orjinal görünümleridir.

Renklendirme ve düzenlemelerinin Photoshop ile yapıldığını tahmin ediyoruz.

Abraham Lincoln

Albert Einstein

Alfred Hitchcock

The American Dream

Anne Frank

Pearl Harbor saldırısı

August Strindberg

Monk Yanan (bu onun ilk renklendirme fotoğraf olduğunu söyledi)

Charles Darwin

Charlie Chaplin

Che Guevara

Dorothy sayar

Fridtjof Nansen’in

‘Ölüm Hasat’, Amerikan İç Savaşı

Boye 1933 Karin

İstanbul 1909

Mark Twain

Göçmen Anne Dorothea Lange

Bikini Atoll Operasyon Cross Road Baker

Theodore Roosevelt

Viet Cong

NYC VJ Günü

Winston Churchill

PAYLAS

PAYLAS

Kopacz, Palikot’un parlamento içinde yasalara karşı gelemeyeceğini belirterek muhalefet partisi lideri hakkında suç duyurusunda bulundu.

Palikot, az miktarda marihuana bulundurmanın yasal hale getirilmesini öngören bir yasa tasarısını parlamento gündemine getirmeyi planlıyor. (aa)

PAYLAS

Teslim ol İzmir… Etrafın sarıldı Başkan’ın elimizde! – Yılmaz ÖZDİL 21 Ocak Cumartesi

Hükümet üyesi bi zat, teee üç sene evvel “İzmir’i artık teslim almamız lazım” demişti.

*
İzmir mebusu tutuklu…
İzmir Belediye Başkanı’na
397 sene hapis isteniyor.
*
İnanın abartmıyorum, görenler bilir, dünyanın hiçbir yerinde İzmir’deki kadar güzel batmaz güneş… Alt tarafı bi tur atıp geri gelecek olmasına rağmen, gitmek istemez adeta… Tren garlarındaki duygusal vedalaşmalar gibi ağırdan alır.
*
Gene öyle bi vakit…
Tükenmeyen enerji, kavuniçi top olmuş, trajik yangının küllerinden doğan şehrimin ufuk çizgisinde, körfeze iniyor aheste aheste, usuuul usul… Kadehin dibine vurma saati.
*
Adres, Kordon.
Naim Palas.
Cumbada oturuyor…
Sarışın kurt.
Sevmez fazla yemeği.
Leblebi var önünde.
Garson titriyor.
Çünkü, çocuk Rum.
Sesleniyor gazi…
Şefkatle.
“Vre Dimitri” diyor.
“Gel yavrum.”
Çocuk “buyur pasam” diyor, ş’lere dili dönmeyen kırık dökük Türkçesiyle…
“Sizin Kosti” diyor, işgal sırasında kasıla kasıla İzmir’e gelen Yunan Kralı’nı kastederek, “Sizin Kosti geldi mi buraya?”
- Geldi pasam.
- Oturdu mu bu masaya?
- Oturdu pasam.
- Güneş batarken rakı içti mi?
- İçmedi pasam.
- E o zaman sormadın mı be çocuk, ne halt etmeye almaya kalkmış İzmir’i!
*
Bak açık söyleyeyim…
Kapımızın önüne bırakılan avanta gıda kolisine değil, seçim sandığına atarız oyumuzu biz.
*
Zorla teslim almak istiyorsan, polisle, savcıyla, tankla topla gelmen yetmez.
İtfaiye’yle gelmen lazım.
*
Madem gâvuruz…
Yakarız bu şehri.

PAYLAS

Pargalı İbrahim Elçi Pietro Bragadino’nun 1526 tarihli raporu:
“Padişahın üç paşası var; birincisi 33 yaşındaki İbrahim, sultanın eli, ayağı. Ne istese yapıyor, sultan da ona sormadan hiçbir şey yapmıyor. İbrahim, Pargalı; çocukları yok. Zayıf bir adam, ufak tefek yüzlü, solgun, çok uzun boylu değil, sevecen, güzel konuşan, eğlenceli biri. Büyük İskender’in hayatı, Anibal, savaşlar ve tarihlerle ilgili kitaplar okuyor. Bu paşadan önceleri herkes çok nefret ediyormuş ama şimdi sultanın onu çok sevdiğini gördüklerinden herkes onunla arkadaş olmaya çalışıyor, Sultanın annesi, karısı, diğer iki paşa da dahil. Sultanına çok sadık. Halkın önünde hediye almak hoşuna gidiyor, gizli hiçbir hediyeyi kabul etmiyor.”

Venediklilere göre Hürrem güzel değil
Venedik elçisi Alvise Renier’in 1550 tarihli raporunda ‘Hürrem’ var:
“Adı Currem Haseki’dir. Rusya’da doğmuştur. Sıradan bir kölelikten, Süleyman’ın karısı, tek başına sultanın yatak arkadaşı olmaya kadar yükselmiştir. İbrahim ve Ahmed isimli veziriazamların ve sultanın oğlu Mustafa’nın ölümlerine sebep olduğu söylenmektedir. 1558 yılında ölmüştür. Genç ama güzel bir kadın değil, şirin ve ufak tefekmiş. Sultan bu kadına büyük bir sevgi duyuyormuş, ona aldığı elbiselerin, mücevherlerin 100 bin düka olduğu söyleniyor. Kızı da Rüstem ile evli. Şehzade Selim 26 yaşlarında. Eğlence düşkünü. Sarhoş biri olmakla ün salmış. Pek akıllı olmadığı da söylenir. Sultan öldükten sonra, herkesin ortak kanısı, çok büyük isyanlar çıkacağı. Umarım bu kavga Hıristiyanların lehine biter.”

PAYLAS

Bir dizi ve bir filmde oynadınız. Konservatuvarda okurken projede yer almak yasak diye biliyordum?
Evet, yasak. ‘Canım Ailem’de oynadığım için bir yıl sınıfta kaldım.

Yeni bir diziye başlayacağınız zaman okulunuza sormuyor musunuz?
Artık son sınıfa geldiğinizde, bir de çalışmak zorundaysanız sorsanız da pek bir şey değişmiyor. Okulda ne kadar yasak olursa olsun bizim yaşamak için para kazanmaya ihtiyacımız var. Zaten bu yüzden kendi bildiğimizi okumaya devam ediyoruz ya.

Aileniz uzakta mı ki?
Hayır ama ben kendi paramı kazanmak istiyorum. Onlar tabii ki bana destek oluyor ama neticede senelerce hep onlar bana baktı, artık kendi başımın çaresine bakabilmeliyim.

Serüven ‘Canım Ailem’ dizisiyle başladı. Kim keşfetti sizi?
Renda Güner Casting’e sahne göndermişlerdi, gittim sahneyi oynadım. Yani öyle kafede oturuyordum gelip beni gördüler, keşfettiler durumu yok. Her şey çok sistematik gelişti.

Sonra ‘Aşk ve Devrim’ geldi…
Evet, çekimler iki buçuk ay sürdü. Çalışması zor bir filmdi, koşullar zordu. Buna hem hava koşulları hem de çekim yaptığımız yerler dahil. Yüksek bütçeli bir film olmadığı için hep “Tamam arkadaşlar bugün böyle çekiyoruz, yarın farklı olacak” deniyordu. Tam devrimci kafasındaydık yani. Zordu ama ilk sinema filmimde Leyla gibi bir karakteri oynamak güzeldi.

Nasıl anlatırsınız Leyla’yı?
‘Leyla’ için, Vedat Türkali’nin ‘Bir Gün Tek Başına’ romanındaki Günseli karakteriyle paralellik kurdum ve daha çok kitaptan aklımda kalan şeylerle çalıştım. Leyla zor, duygularını hemen hiç belli etmeyen bir kız.

Şu an 22 yaşında olduğunuza göre, 90’larda epey küçüktünüz. O döneme dair filmden önce ne biliyordunuz, filmden sonra ne biliyor olmuştunuz?
Politikayla ilgilenmediğim için, o yılların politik tarafını pek fazla bilmiyordum. Filme başladıktan sonra bir sürü metin okudum ve açıkçası o dönemi daha farklı bir gözle görmeye başladım. Artık Susurluk kazasına bile farklı bakıyorum. Oysa filmden önce 90’lı yıllar benim için Hakan Peker ve Yonca Evcimik’ten ibaretti.

Filmle ilgili nasıl tepkiler aldınız?
Beklediğimin üstünde iyi tepkiler aldım ve aslında böyle olacağını tahmin etmiyordum. Çok fazla insanın izleyip keyif alacağı bir film değil, azınlık insanın izleyip keyif alacağı bir film ‘Aşk ve Devrim’. Filmden çıktıktan sonra filmi anlatmaya ihtiyaç duymayan insan filmi beğeniyor. Ama filmden çıktıktan sonra bazı şeyleri anlamamışsa filmi beğenmiyor.

“Aşk olmadan devrim olmaz” akılda kalıcı repliklerden biri değil mi?
Evet ve doğru bir laf bence de. Çünkü hem devrim hem aşk inanmakla ilgili.

Bir de karakterler ne çok sigara içiyordu öyle.
Yönetmenimiz Serkan Acar’ın anlattığı kadarıyla o yıllarda çok fazla sigara içiliyormuş. Hatta o kadar fazla içiliyormuş ki devrimci ortamlarda bu durum eleştiri konusuymuş.
Bundan sonra sırada ne var?
Yeni bir diziye başlıyorum. Daha ayrıntıları netleşmedi ama şunu söyleyebilirim, Müjde Ar ve Ayten Gökçer kadrodaki isimlerden ikisi.

İlerisi için nasıl planlarınız var?
Avrupa’ya, özellikle İngiltere’ye gidip master yapayım, bir iki yıl kalıp Workshoplara katılayım diyorum.

PAYLAS

Leyla ile Mecnun dizisinin ‘Erdal Bakkal’ı Cengiz Bozkurt, özellikle üniversite gençliğinin ilgisi için “Yahu Beatles olmuşuz da haberimiz yok” diyor.
Kulaktan kulağa efsaneleşen TRT’nin Leyla ile Mecnun dizisinin ‘Erdal Bakkal’ını bilmeyen yok da ona can veren Cengiz Bozkurt’u çok iyi tanıdığımızı söyleyemeyiz. Kireçburnu’nda İsmail Abi’nin “Hooop Mecnuuun” diye seslendiği sahilde ekiple yaklaşık 6 saat geçirdim. Çift kelimeyle: “Dondum donduummm”! Hakikaten setleri çok keyifli. Özellikle Ali Atay (Mecnun) bir dakika durmuyor esprisiz. ‘Karadenizliler’in hâkimiyetindeki sette ısınmak için habire cepten horonlar çalınıyor. Dizideki doğaçlamalara güvenerek etrafta epey dolansam da ‘Arkadan geçen adam’ rolünü kapamıyorum!..

Tiyatro ve sinema çevrelerinin çok iyi tandığı Cengiz Bozkurt’u TV izleyicisi de özellikle Parmaklıklar Ardında’ki ‘Gardiyan Ekrem’ karakteriyle öne çıktı Cengiz Bozkurt. 1964 Nevşehir Gülşehir’li ancak kökler Kastamonu İnebolu’ya dayanıyor. 9-15 yaş arası Adapazarı Karasu’da sonrasıysa 90’a kadar Ankara’da geçen hayatın ilk üç perdesi. 90’da başlayan ‘Londra göçü’ ve 2005’ten itibaren nihayet İstanbul… Tek kalemde geçilecek yıllar değil bunlar. ‘Flaşback’ler şart, hele ki ‘Adapazarı bölümü’ne: “13 yaşında siyasete girdim, Adapazarı Karasu’da! Geriye bakınca çok komik geliyor! Çok tuhaf bir şey!” Bu tuhaflığı kısaca ‘Devrimci Yol’la açıklamak yeterli. Tuhaf ama kıymetli bir dönem: “Darbeye kadarki o 2.5 yıl öylesine fırtınalıydı ki bütün hayatıma bedeldi.”

Karasu’da tek devrimci yaşamını yitiriyor o da arkadaşları Kadir Aslan Köseoğlu oluyor; 13 Ocak 1980’de. Ziraat Bankası’nda müdür olan baba, ‘karışıklıklar’dan uzak tutmak için yazın Nevşehir’e gönderiyor. Gelin görün ki… “Ablamın yanına gittim. Ama o dönemde CHP il başkanı öldürüldü. Cenazeye gelen Ecevit’e de ateş açıldı. Karışıklıktan kaçarken en büyük karışıklığa düştük!” Ve darbe… “Abilerimiz ablalarımız bir şey yaparlar herhalde” diye düşünürler ama yapamazlar! ODTÜ Fizik’ten önce Ankara Üniversitesi Matematik’e girer ancak ‘kaza’ra! “Sınavdan bir gün önce çalışmayın, yiyin için gezin derler ya, biz de 5 arkadaş Eymür Gölü’ne gidip yedik içtik. Sonra ben bir arabayla yarışa girdim ve takla attık. Ertesi gün sınava kollar askıda girdik. Tam performans gösteremedik ve ancak matematiğe girdik.”
Fizikçi olma hevesi sönmez, babası banka müfettişi olmasını istese de o ODTÜ Fizik’i kazanır. Ve Orhan Pamuk’a nazire: “Bir gün bir ilan görürdüm ve hayatım değişti. Hazırlıktan sonra 1. sınıfta ‘Tiyatro topluluğuna girmek isteyenler barakalara gelsin’ diye bir ilan gördüm ve başvurdum.” Hasılı ‘tozu yutmuştur’!

‘Marksist tiyatro’ yaptıkları gerekçesiyle rektörlükçe yasaklanınca ‘şehre inerler’: “İlk oyunumuzu Marat-Sade’ı sahneledik.” 2 yıl sonra yasak kalkar fakat bu arada ‘fizik de dağılmıştır’: “Fizik ihmale gelir bölüm değil. Bıraktım. Yine de ODTÜ hayatımın akışını değiştirdi.Tüplü dalış ve kayak sporuna da başladım.” “Küçük burjuva alışkanlıklar” ‘tribime’, kahkahayla mukavemet ediyor. Diğer yanda bir yol ayrımındadır “90’da okuldan atılma aşamasına geldim. Bir yanda da askerlik. O dönem neler yaşandığını da herkes biliyor. Savaşın parçası olmak istemedim ve yurtdışına tekrar eğitim için çıktım. 1993’te Londra Üniversitesi’ne bağlı Goldsmiths Sanat Okulu’na girdim. 6700 kişiden seçilen 50 kişinin arasına girmiştim.” 1993’te askerlik için döndüğünde ülke yine ‘karışık’tır: “Geldiğimin ertesi günü Madımak’taki cenaze törenine gittim. 2 gün sonra da askere…”

Dramalar bizden absürd
Londra’da ise artık kendi ayakları üzerindedir: “Her türlü işi yaptım; garsonluk, pazarcılık, taksi şoförlüğü, bulaşıkçılık… Bunların da oyunculuğuma çok şeyler kattığını düşünürüm.” Siyasetten gelen ‘örgütçülük’ ve ‘dil bilme’nin avantajı Londra’daki göçmenlerin de doğal lideri haline getirir: “Londra’da ağırlıkla Maraş ve Kayseri’den gelen Alevi göçmenler vardı. Birçok sorunlarına yardımcı oluyorduk. Arzuhalciydik bir nevi.”
Fragman tadında bir özel hayat bölümü: “91’de evlendim. Eşim İngilizdi. Bir çocuğumuz oldu. Bir yıl sonra ayrıldık. 20 yaşındaki kızım Londra’da psikoloji okuyor. İkinci eşim 2. kuşak Maraşlılardan…” Londra’da Arcola isimli bir tiyatro kuruyorlar ve İngilizce oyunlar oynamaya başlıyorlar. Kuruculardan Mehmet Ergen ise onu Türkiye’deki piyasaya Kenterler Tiyatrosu’ndan sokuyor ve olay günümüzde kadar geliyor işte…

Şimdi Cengiz Bozkurt’un yerine Erdal Bakkal’ı oyuna alalım: “Gardiyan Ekrem’den sonra çok teklif geldi ama doğru seçim için reddettim. Risk ve kahramanlıktı. Sezonu kaçırdık derken Onur Ünlü’den davet aldım. Okur okumaz ‘Beklediğim bu’ dedim. ‘Senin için küçük bir rol değil mi’ deseler ‘Erdal Bakkal’ı istiyorum’ dedim çünkü kendime güveniyordum.” Erdal Bakkal, yiğidi öldürüp hakkını da veriyor: “Dilin yaratılmasındaki en büyük pay Ali Atay’ındır (Mecnun) Soru eklerini ortaya almalar, düşük cümleler kurmalar; hacılar, hafızlar… Serkan Keskin’in ‘İsmail abi’ karakterini hayranlıkla izliyorum. Keza Yavuz’u oynayan Osman Sonant ve İskender’i oynayan Ahmet Mümtaz Taylan….”

TV’lerdeki dramaların Leyla ile Mecnun’dan daha absürd olduğu suflesini veriyorum: “Biz absürd değiliz vallahi. Kaybedenlerin sesi olduk. Anti-depresan hap; ilaç gibi olduk. Birçok arkadaşımız depresyona girdiğinde bizi tavsiye ediyor. Demek ki insanların acıklı hikâyeler yerine biraz gülmeye de ihtiyacı varmış. Vallahi bizim dramalara göre ayağımız daha fazla yere basıyor.” Hayat bile daha absürd ki buna şahitlik ediyorum: Çekim sırasında bir yaşlı amca Erdal Bakkal’ın yanına gelip “Yahubir kamyon toprağı getirip kaynak suyunun üzerine dökmüşler” diyerek dert yanıyor! “Son TRT payı sahnesi de ‘mantıklı’ değildi. Kovulmak mı istiyorsunuz?” Şen bir kahkahayla alıyor sözü: “Bu bölüm aldı gitti başını. TRT yöneticilerinin de güldükleri duyumunu alıyoruz. TRT bizi kovsun diye yapmadık ama espriler yaptık. Onur’a ‘Eceli gelen köpek ne yaparmış biliyorsun değil mi’ diye söyleyip güldük. Çekerken gülüyorduk ama bir yandan da birbirimize bakıp ‘Ne yapıyoruz biz’ dedik. Ama TRT büyük bir olgunlukla karşıladı. Galiba resim dışardan göründüğü gibi değil.”

‘Erdal Bakkal sallama çay’
“Peki biz bu kazıkçı Erdal Bakkal’ı niye seviyoruz?” “Çünkü çevrenizdeki tanıdık birine benziyor! Ayrıca ben hiç hacı, hafız olaylarına girmeyerek onu farklılaştırmaya gittim. Olan bitenlere şaşıran durumuna geçirdim. Her şey ‘Ya oğlum burası bakkal, çay nereden çıktı’ diye başladı ve yürüdü.” “Erdal Bakkal’ın patentini aldınız mı?” soruma da bir ağız dolusu kahkaha atıyor önce: “Almadık valla. ‘Erdal Bakkal salma çayı’na biri uyansa başta yurtlarda olmak üzere tutar herhalde.” Ama bakkallar onu çok tutmuş: “İnegöl Bakkallar Kooperatifi, yarattığım istihdamdan ötürü bana bir plaket gönderip ironi yapmış.”
Şöhret budalası olacak kadar ‘toy’ değil fakat yine de tadını çıkartıyor. Her şeyin başladığı ODTÜ’de ve Gazi’deki söyleşiler bakın neler söyletiyor: “Alkış, kıyamet. Hani Beatles elemanları salona, stadyuma girince çığlıklar atılır ya bizim de ODTÜ ve Gazi’deki söyleşilerimizde böyle şeyler olunca arkadaşalara ‘Beatles olmuşuz’ esprisini yaptım. Ama tabii öyle değil, Beatles kim, biz kim. Yine de insanların hayatında olumlu değişikliklere karşılık gelmişiz…”

The Independent’a nasıl kapak oldu?
Mayıs 2000’in 1 Mayıs’ında kitlesel gösterilere sahne olmuştu. Bir ara tam teçhizatlı bir sürü polis kitleye saldırırken elimde küçük bir su şişesiyle en önde kalmıştım. Çekilen fotoğraf ertesi gün The Independent’a kapak olmuştu. Sonra da ‘Togo’ adlı bir plastik firmasının reklam fotoğrafı olmuş ama benim haberim yok!

“ÖDP’nin kuruluşuna Londra delegesi olarak katıldım. Seçimde milletvekili adayıydım ama parti seçime girmedi. Alper Taş’ın koltuğuna talip değilim!..”
“İsmail Abi’nin evi yok. O mahalledeki abidir; bozulmamış, arkadaşı için canını veren; kediye de köpeğe de sahip çıkan biri olduğundan herkesin evi onundur…”

PAYLAS